Familiewapen



Veel mensen die op zoek gaan naar hun afstamming doen dat vaak omdat ze de illusie, hoop of aanwijzing hebben van een beroemd iemand of van adel af te stammen. Hele groepen mensen willen en/of kunnen aantonen dat zij van Karel de Grote afstammen; er zijn zelfs speciale nieuwsgroepen (Charlemagne) voor. Soms stamt iemand inderdaad af van een adellijk persoon, maar vaker is dat niet het geval. Ook in onze eigen familie ging het gerucht dat we van lage Poolse landadel of zelfs van zigeuners afkomstig zouden zijn. Tot op heden komen we niet verder dan ene Johannes Löder, kleermaker en soldaat, die ongeveer in 1622 werd geboren en op 2 november 1708 in Braunfels werd begraven. Kortom, geen zigeuners, geen adel, geen Poolse afstamming.

Een andere reden waarom mensen aan stamboomonderzoek beginnen is de hoop achter een familiewapen te komen. In Nederland is een ieder vrij een (familie)wapen aan te nemen en te voeren, mits men niet onzorgvuldig handelt ten opzichte van anderen, die een bepaald familiewapen al voeren. In Nederland zijn er meer burgerlijke- (ca. 45.000) dan adellijke wapens (ca. 600). Het recht in Nederland van het voeren van een wapen kan men een gewoonterecht noemen. Wat wil zeggen dat men een bestaand wapen niet mag aannemen en voeren, tenzij men kan aantonen dat men in rechte lijn afstamt van de persoon die het wapen als eerste voerde. Het aannemen en voeren van een wapen van een nog bestaande familie is strafbaar gesteld in het Burgerlijk Wetboek (art 6:162, voorheen art 1401) als zijnde een onrechtmatige daad.

In 2015 vroeg ik heraldicus Hans Nagtegaal van Heraldisch Bureau Nagtegaal in Delft. Hij was voorheen in dienst van het Centraal Bureau voor Genealogie (CBG). Nu als zelfstandige werkt nog voor het CBG maar ook voor de Hoge Raad voor Adel. Hij bestudeerde onze familie historie. Adviserend zei hij dat het een heraldisch gebruik is om in een familiewapen het beroep of beroepen van de eigenaars danwel voorouders op te nemen.
Welnu, kijkend naar de eerste generaties van onze familie zien we:

I Johannes Löder - kleermaker en soldaat
IIa Johannes Löder - soldaat-trommelslager
IIb Martin(us) Löder/Leder - soldaat-tamboer
IIc Georg Daniël Löder/Loether - organist in Greifenstein
IIc2 Johann Henrich Loeder - musicus en voormalig assistent-stadspijper
IIIa Martin Löder – trommelslager
IIIb Caesar Christian Christoph Löder/Läder/Leder - Bij de diverse doopinschrijvingen van zijn kinderen wordt hij genoemd: hoboďst 1735 + 1737, hof musicus en lakei 1741, hof- en stadsmusikant 1742, musicus 1742 + 1744, stadsmusicus 1746, 1749, 1750, 1753, 1767; Thürner (?) en musicus 1750 in Weilburg.
IVa Georg Henrich Löder – garnizoenstamboer
en tenslotte de eerste Löder die naar Nederland komt en de stamvader is van de Nederlandse en Amerikaanse Lether’s:
IVb Heinrich Daniël Loeder/Löther/Leether/Lether - dagloner

Wat uit deze opsomming van beroepen opvalt, zijn het eerste beroep, kleermaker en daarna dat men veel met trommels van doen had.



Het is in de heraldiek zeer gebruikelijk om een wapen ook te beschrijven, men noemt dat blazoeneren. De beschrijving van ons nieuwe familiewapen luidt:

Wapen: kepersgewijs doorsneden
A: in blauw twee gouden trommels met rode randen, zilveren huiden en zwarte touwen;
B: in goud een geopende blauwe schaar.
Helmteken: een uitkomende aanziende gouden leeuw, rood getongd en genageld, een omgekeerde gebladerde tak met vier vruchten, alles groen, in zijn rechter opgeheven klauw houdend.
Dekkleden: blauw, gevoerd van goud.

Een wapen bestaat uit een erfelijk of in wezen onveranderlijk, gekleurd onderscheidingsteken te zien op een schild. Dit schild kan vervolgens worden aangekleed met een schilddekking in de vorm van een helm, dekkleed en helmteken.

We zien in het wapen een kleermakersschaar terugkomen en een tweetal trommels. Ook wilde ik iets van herkenning voor Brummen en Nassau d.m.v. de leeuwen. Heraldisch is daar een mooie oplossing voor gevonden. Op de helm een Nassause leeuw die in zijn klauw een omgekeerde gebladerde tak met vier vruchten, alles in groen houdt, zijnde de link met Brummen.
Tenslotte vond er enige discussie plaats over de schrijfwijze van onze familienaam, met één ‘e’ en met twee ‘e’s’. Hijzelf vindt deze oplossing de minst mooie. Beide namen was geen optie. Hij adviseerde de naam van de aanvrager onder het wapen te zetten en in de tekst van het bijbehorende certificaat van echtheid dat ook de dragers met de naam Leether / Löther dit wapen mogen voeren. Dus officieel met een 'e' en in de beschrikjiving op het certificaat en op de rest van de site met één en twee 'e''s.




Klik hier om terug te keren naar de home page / click here to return te the home page